Weet je nog toen….de palen

  -   Nieuws

Natuurlijk zal Theo Heesen ook een eerbetoon aan Jus van Doorn schrijven. Dat delen we volgende week met jullie, want Jus verdient het dat we langer dan 1 week bij stil staan bij zijn overlijden en ruim aandacht besteden aan deze grote rugbyman en bijzondere HRC-er. Deze week is het echter aan de voorzitter en aan Kitty en kiezen we er voor om – ondanks het verdrietige bericht – eerst toch wat luchtigers van de hand van Theo te delen.

HRC heeft iets met rugbypalen. Het vervoer en de schade aan de palen levert nog altijd hilarische verhalen op. In 1933 was HRC in het bezit gekomen van een sport terrein “Petrolia”. Door bestuurslid Van Maanen, die ‘iets’ was bij een grote oliemaatschappij, kwam de club in het bezit van dit terrein aan de Buurtweg. De verhuizing ging gepaard met veel opwinding. Vooral de palen waren een probleem. De spelers Van Muyzenberg en Van Leeuwen zouden dat klusje wel even klaren. Zij namen de palen op hun schouders en reden deze per fiets naar de nieuwe locatie. Geheel feilloos verliep deze operatie niet. Nabij de Koninginnegracht moest een hoog bruggetje genomen worden. Van Leeuwen was de brug al gepasseerd en Van Muyzenberg, die niet kon zien wat er achter het bruggetje gebeurde, duwde de ander met fiets en al in een sloot. Maar ja, de palen kwamen er.

Het enthousiasme was in die jaren groot en alles ging nog op de fiets. Dat ging zelfs zover dat eind 1933 Wolter de Blauw en Hans MacLeod Manuel het presteerden om per fiets naar Antwerpen te gaan, daar een wedstrijd speelden en weer per fiets huiswaarts keerden. 

Knik
Is het iemand wel eens opgevallen dat in één van de palen vlak voor het clubgebouw bovenin een knik zit. Hoe komt zo’n knik nu in die paal. Voor dat verhaal werd ik verwezen naar sponsor Ben van der Zijde, toen – in de jaren 1960 van de vorige eeuw – speler. Ben kan het voorval nog als de dag van gisteren herinneren. “We speelden een wedstrijd en ik was full back. Er werd een bal geschoten richting de trylijn. De tegenstanders kwamen in volle vaart op mij af. Ik wilde kost wat kost een try voorkomen. Ik ving de bal en rende snel weg, maar ik had de palen niet in de gaten. In volle vaart knalde ik tegen die paal. In die tijd zaten er nog geen kussens op. De paal zwiepte en bovenin kwam een knik. Ik heb overigens de bal nog wel ‘dood’ kunnen drukken.” Hoe geblesseerd was Van der Zijde: “Ik was gelukkig niet met mijn hoofd tegen die paal aangekomen, maar de afdruk van de paal stond van mijn schouder tot mijn been in het lichaam. Dat werd een hele grote, lange blauwe plek. Maar ik heb de wedstrijd wel uit kunnen spelen.” 

Ben wordt nog steeds door z’n oude maten aan het voorval herinnerd. Als er tijdens een wedstrijd een conversie op de palen wordt genomen en de bal gaat naast die paal, is de opmerking naar Ben: Als jij niet tegen die paal aan was gelopen, had het ons nu punten opgeleverd

Foto: de ‘kromme’ paal bij HRC met Ben van der Zijde.

Deel dit artikel:    
 
 
© 2021 Haagsche Rugby Club