USRS 3 – HRC 3

  -   HRC 3

Afgelopen zondag moesten wij aantreden in Utrecht tegen de veteranen van USRS. Deze potten zijn altijd lastig, maar wel leuk om te spelen. De wedstrijd zelf is hard, maar na afloop altijd gezellig. Wij hadden dit seizoen al twee keer tegen USRS en twee keer gewonnen, zij het na hard bevochten wedstrijden. Dus wij wisten wat wij konden verwachten en met een sterk team gingen wij die kant op. Na de wedstrijd van vorige week was ons belangrijkste doel om de eerste helft met meer inzet te beginnen zodat er een epische inhaalrace in de tweede helft niet nodig was. Dit bleek toch anders te lopen.

            USRS begon fel aan de wedstrijd en wij stonden op de achtervoet vanaf het begin. Wij kwamen moeilijk in ons spel. Deels door de felheid van Utrecht, maar ook omdat wij collectief niet aan stonden met de wil om te winnen. Dit blijft wel een frustratiepunt bij ons, want wij spelen in de plate tegen teams die allemaal van elkaar kunnen winnen, dus wij moeten gewoon klaar staan als het eerste fluitsignaal klinkt. Maar de eerste dertig minuten was Utrecht oppermachtig en dat bleek in de score, want zij scoorden vier try’s in die tijd. Pas in het laatste kwartier van de eerste helft kwamen wij in de wedstrijd. Deels door wat persoonlijke omzettingen in het team, maar ook omdat wij ons konden herpakken. Toen pas bleek weer dat onze HRC mentaliteit weer boven kwam drijven en met vastberadenheid en hard werken konden wij eindelijk ons spel spelen en kwamen wij dichtbij de tryline van Utrecht, maar helaas bleven wij de eerste helft puntenloos. Het voordeel wat wij wel hadden was dat USRS geen conversies had gescoord waardoor de stand met rust slechts 20 – 0 en wij maar drie try’s met conversies nodig hadden. Dus alles was nog mogelijk.

            De tweede helft begon een stuk beter qua instelling en met een paar minuten onderweg werd vanuit een ruck op eigen helft de bal in de richting van de tryline van USRS gekickt en het was Ivan die na een mooie achtervolging van een meter of zestig de bal in de hoek van het try gebied te drukken. Dus de achterstand was nog maar vijftien punten. De aftrap van USRS werd niet goed door ons verwerkt en de scrumhalf van Utrecht wist daar uiteindelijk dankbaar gebruik van te maken en scoorde een try, met conversie. Met een achterstand van 27 – 5 werd onze missie duidelijker, try’s scoren. Wij gingen door met ons spel en het was onze Nummer 8 Bas die een paar minuten later over de lijn lag en Michiel scoorde de conversie en zo sta je nog maar vijftien punten achter. Wij bleven de druk opvoeren en het was weer Ivan die na een mooie rush over dertig meter over de lijn ging voor onze derde try, wederom geconverteerd door Michiel. Met de tussenstand 27 – 19 en wij hadden er schik dat de inhaal race goed kon aflopen. Maar het was uiteindelijk toch Utrecht wat tien minuten voor het einde alsnog een try wist te scoren. Met nog tien minuten te gaan en met een stand van 32 – 19 hadden wij nog twee try’s met conversies nodig. Lastig, maar de klok tikte langzaam door en wij bleven gaan voor de punten. Opeens hoorden wij het signaal van de ref, “LAST PLAY!”, dus die tweede try kon niet meer gescoord worden, maar wij konden alsnog twee bonuspunten pakken als wij scoorden. Na goed fase play was het uiteindelijk Roepie die de bal over de lijn bracht. Michiel had een lastige opgave om vanuit een lastige hoek de conversie te raak te schieten, maar zowaar, de bal vloog door de palen en wij hadden onze twee bonuspunten binnen! Wel leuk dat Michiel op die manier zijn gele kaart kon goedmaken.

            Na afloop keken wij elkaar weer aan, net zoals vorige week. Trots op de tweede helft, balen als een stekker over de eerste helft. Maar als wij eerlijk zijn over de eerste helft, ons verdedigend systeem kwam niet uit de verf, waar USRS dankbaar gebruik van maakte. Tackles werden niet gemaakt, discipline was niet goed, wat weer tot frustratie leidde bij ons, waardoor er veelvuldig “MUSKUSRAT!” werd geroepen. Dus wij weten waar wij als team en individueel aan moeten werken willen wij het seizoen eindigen met een goed gevoeltje. Je kan wellicht zeggen dat het Derde zich rijk rekende na de eerste paar wedstrijden, maar wij hebben nog vier wedstrijden om twintig punten te halen, als wij dat doen, wie weet waar het schip strandt. Maar om toch op een positieve noot te eindigen, de laatste vier wedstrijden spelen wij allemaal in Den Haag, drie thuis en één uit tegen de Hornets. Beginnende komende zondag om 15:00 thuis tegen RSRC 2! Wees welkom om te komen kijken!

Hard, lomp en hoog,
Mark

Deel dit artikel:    
 
 
© 2020 Haagsche Rugby Club