Terug van weggeweest: David Anderson

  -   HRC 1

In 2013 ben ik met mijn moeder verhuisd naar Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten. Daar aangekomen heb ik een seizoen gespeeld bij Dubai Hurricanes RFC, thuishaven van Dubai 7’s. Ik was de jongste speler in 1st XV-team waar ik met verschillende nationaliteiten samenspeelde en door het Midden-Oosten reisde voor wedstrijden. Het was vooral nieuw voor me om in 40+ graden te trainen en spelen. Ik kan me nog een wedstrijd herinneren in Qatar waar er ongeveer 2000 toeschouwers waren voor de wedstrijd, dit vooral omdat de rugbyclub in Doha een van de weinige plekken is waar alcohol wordt geschonken en niet omdat er zo veel rugby liefhebbers zijn!

Na een van de wedstrijden tegen Abu Dhabi Saracens ben ik benaderd door een van de toenmalige coaches van The Sharks Academy in Durban, die mij had zien spelen. Twee maanden later ben ik naar Durban verhuisd om deel te nemen aan de Sharks Academy waar ik 4 jaar lang elke dag intensief trainde en leerde. In het begin was het wel raar om als gewone jongen uit Nederland en vooral indrukwekkend om samen met Pat Lambie en Beast Mtawarira op het veld te staan of getraind te worden door Jake White of David Campese, to name a few. Spelen in Ellis Park, maar ook in de Sharks Tank. Onwijs veel geleerd in die periode, met natuurlijk vallen en opstaan.

Na 4 jaar bij de Sharks en club rugby bij Varsity College had ik het gevoel dat ik vastliep bij de selectie. Ik heb toen een agent gecontacteerd en mijn cv gestuurd. Hierdoor kreeg ik mijn eerste contract bij Selkirk RFC in de Schotse Borders, een dorp met 1 slager en 1 pub die ik moest delen met ongeveer 3000 inwoners. Ik speelde toen in de Schotse premiership.

De vervolgstap was Guernsey op de Channel eilanden waar we elke uitwedstrijd met het vliegtuig naar het vaste land moesten vliegen met het hele team en staff.

Maar uiteindelijk toch weer terug naar Schotland, natuurlijk omdat ik half Schots ben en gewoon trots ben om bij de op een-na-oudste rugbyclub ter wereld te spelen, Edinburgh Accies RFC. Juist ook omdat mijn vader daar vroeger gespeeld heeft.

Drie jaar lang heb ik semiprofessioneel rugby gespeeld bij verschillende clubs. Elke dag trainen, elk seizoen weer aanpassen, nieuwe culturen, nieuwe trainers, coaches, teams. Ik heb een fantastische tijd gehad, niet altijd even gemakkelijk, maar heb wel leren doorzetten, plannen trekken, inzettingsvermogen en vooral een dosis humor.

Na 7 jaar ben ik weer terug bij HRC, mijn vrienden, een mooie club, nieuwe uitdaging en natuurlijk ervaring.

Deel dit artikel:    
 
 
© 2020 Haagsche Rugby Club