Rugby Mum – Teams

  -   Column
Het wel en wee van een Rugbymoeder. Periodiek schrijft een moder van een HRC-jeugdspeler over haar belevenissen rond om de favoriete sport van haar zoon.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar door de Corona wordt alles een grote brij en ontpop ik mij tot een nog wat extremere workaholic dan ik al was. Op vrijdagavond nog even wat regelen op kantoor, zaterdag kan ik ook prima werken want ik mag toch niet naar de club en op dinsdag na het eten nog even inloggen op een webinar….Heel veel leukers is er toch niet te doen….

Alhoewel, dat webinar was best grappig. Het werd goed “bezocht” door heel verschillende cursisten. Ik was braaf vroeg ingelogd (na recent weer wat ICT ellende met niet werkend beeld en geluid te hebben doorstaan). Er waren inmiddels een stuk of 20 andere wachtenden, toen er een “oudere jongere” voor de camera verscheen. Kennelijk had zijn kleinzoon de boel voor hem klaargezet wat hij leek zich niet bewust van de camera of de microfoon. “O, ik heb nog een paar minuten, Marja zet nog even koffie”. Opa en oma hadden een hip koffiezetapparaat met bonenmaler dat kennelijk zo’n beetje naast de computer stond. Het geluid was oorverdovend en de chat kwam op gang. “Tja, Marja nu begint het echt zo denk ik, mijn zoetjes!” (Op de chat werd inmiddels ook om pantoffels, een latte en cappuccino met cacaopoeder verzocht, buiten medeweten van opa). “Nou Marja, nog niets hoor doe mij nog maar een koekie”. Terwijl opa zijn koekje krakend op at en zijn koffie opslurpte, werden er op de chat koekjesrecepten uitgewisseld. Toen meldde de docent zich. “Ach Marja, ‘t is zo’n jonge koekenbakker die denkt dat die alles weet, nou dat…..” De moderator bleek inmiddels ook aangeschoven en opa werd onmiddellijk op mute gezet.

Wees voorzichtig (blijf scherp) en tackle hard,

Liefs,
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2021 Haagsche Rugby Club