Rugby Mum – Zwemslurf

  -   Column
Het wel en wee van een rugbymoeder. Periodiek schrijft de moeder van een HRC-jeugdspeler over haar belevenissen rondom de favoriete sport van haar zoon.

Nu we net weer een kleintje hebben mogen verwelkomen binnen de familie, kan ik serieus heimwee hebben naar de tijd dat onze eigen mannen nog schattig én klein waren….Alhoewel…. Er zijn ook dingen die ik zó niet mis.

Nachtvoedingen natuurlijk, maar ook dat eeuwige langs de kant zitten in die chloorlucht om je kroost van badje 1 tot diploma C te zien spartelen. (Zucht, die van mij wilden daarna zelfs nog door voor zwemvaardigheid). Hangen in een zwembad was bepaald geen favoriet! 

Ik moet je dan ook bekennen dat ik even moest slikken toen ik bij het vóór HRC afzetten van mijn mannen (ja, heel netjes volgens de Corona-regels), een trainer zag lopen met zijn armen vol van die zwemslurven.  “Zeg, dat ligt achter ons hoor, die dingen heb ik net verdrongen”. Gelukkig bleek het niets met zwemles te maken te hebben. Die slurven worden gebruikt om medespelers een tikje (denk, een enorme optater, of 2, of meer) mee te geven; ter vervanging van de nog verboden full contact tackle. Creatief, maar ook reden om ook weer aan de slag te moeten met een derde minder favoriete actie: de EHBO-doos (op zoek naar de Arnica zalf), want hij komt weer als vanouds gehavend terug van de training.

Wees voorzichtig en tackle hard!

Liefs,
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2020 Haagsche Rugby Club