Rugby Mum – Slappe vaatdoek

  -   Column

Het hangt rond in huis, vreet in een onbewaakt ogenblik alle kasten leeg (inclusief zorgvuldig weggestopte koekjes voor de visite en alvast in huis gehaalde spullen voor de rest van de week), maakt van alles een puinhoop (lege glazen, vieze kleding, aantekeningen, je kan het zo gek niet bedenken of het slingert op een onlogische plek rond), communiceert bij voorkeur kort/eenlettergrepig en vaag (uh, huh, mmm….) of niet en blijkt te pas en te onpas in staat de meest waanzinnige (foute) beslissingen te nemen. 

Voor het geval je nog geen kind in de CJC hebt; hierboven staat de definitie van een puber. En natuurlijk weet je dat het maar een fase is, dat het te maken heeft met de manier waarop het menselijk brein zich ontwikkelt en ze er dus niets aan kunnen doen, maar toch is het zo af en toe “een uitdaging” (lees: vervelend lastig). 

Ik denk dat het op zich ook nog wel prima te handelen zou zijn als er tenminste enige herkenbare lijn in dat puberen zou zitten, zodat je als mum al doende leert wat je beter wél en wat je dus (never nooit) niét moet doen. Misschien is dat wel mijn grootste frustratie. Wanneer je voor de 10ex zo tactvol mogelijk (maar inmiddels natuurlijk wat geïrriteerd) aan zo’n slappe vaatdoek hebt gevraagd hoe het met het huiswerk van vandaag zit, hij of zij al 9x zonder een vin te verroeren of op te kijken van het telefoonscherm, met een of andere keelklank heeft “geantwoord” en dan die 10ex opeens opspringt (het zal toch niet?) en energiek de deur uit stapt: “later, ik ben naar HRC”. Zucht….

Wees voorzichtig en tackle hard!

Liefs
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2019 Haagsche Rugby Club