Rugby Mum: Met z’n allen

  -   Column
Het wel en wee van een rugbymoeder. Periodiek schrijft de moeder van een HRC-jeugdspeler over haar belevenissen rondom de favoriete sport van haar zoon.

Ik heb rugbyers hoog zitten. Wat mij betreft verdienen niet de spelers van Ajax de titel “godenzonen”. Als die al aan een sterfelijke ziel zou toekomen, dan moet het een rugbyer zijn. Maar om nu te zeggen dat ze alles kunnen….

Communiceren is bijvoorbeeld niet de sterkste kant van een rugbyspeler. Ze zijn toch meer het type dat bot en kort iets op tafel gooit. En pas nadat je langdurig heb gevraagd en tegengesputterd, blijken ze (soms) tot enige nuance in staat. Prima en zeer begrijpelijk op het veld. Maar soms iets minder handig als het om de organisatie gaat.

En – hoewel ze dat niet snel aan zo’n een onnozele rugby mum zullen toegeven – ze weten ook zeker niet altijd alles. Zelfs de oudste bokken binnen HRC hebben mij (nog) niet weten vertellen waar die steenbokken in het logo vandaan komen. Nee, bij dat soort zaken moet ik het echt van mijn mede-mum’s hebben!

Geweldig dus dat zo’n rouwdouw rugbyer vaak vergezeld wordt van een – meer delicaat, niet spelend en/of zorgvuldiger communicerend – gezinslid. Bij de rugby is er echt voor iedereen plek. Ik heb uit betrouwbare bron gehoord dat er her en der nog wat vrijwilligers worden gezocht. Jouw nuance kunnen ze op HRC vast ook gebruiken!

Wees voorzichtig en tackle hard!

Liefs,
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2018 Haagsche Rugby Club