Rugby Mum – Indoor

  -   Column
Het wel en wee van een rugbymoeder. Periodiek schrijft de moeder van een HRC-jeugdspeler over haar belevenissen rondom de favoriete sport van haar zoon.

Eerder schreef ik dat we het hier thuis qua ICT goed op orde hebben. Toch heeft het internet afgelopen week af en toe gehaperd. Waar ik dan even een pauze in las, springen de heren op van hun eigen machines om te kijken of er op een andere computer misschien nog wel verbinding is.

Nu lag de tijd dat ik plotseling alleen nog maar Lego advertenties in de banners in beeld kreeg en vervolgens glimlachend in de zoekgeschiedenis zag dat ze kennelijk met een verlanglijstje aan de slag waren gegaan, al lang achter mij. Maar na die paniekwissels van afgelopen week, had ik opeens vooral aanbiedingen voor Gilbert ballen in de advertentieblokken op mijn scherm. Met enige weemoed keek in de zoekgeschiedenis. Weet je waar hij op had gezocht? Op “indoor rugby” en “rugby at home”! 

Kan je het je voorstellen?! Onze trappen (en de buren) hebben op dit moment al zwaar te leiden van de indoor-trainingssprintjes van de mannen, maar het huis staat nog wel overeind. Indoor rugby? Ik dacht het niet! En toen ik vervolgens opving dat hij misschien toch met een paar teammaatjes wilde afspreken, dacht ik dat er een stevig gesprek zou moeten gaan volgen. Bagger, want pubers zeggen dat iets niet mag is niet eenvoudig, zeker niet mijn strekse kant en alle (zeer begrijpelijke en belangrijke) beperkingen rond COVID-19 maken dat ook niet makkelijker. 

Het viel gelukkig mee; hij heeft “Rugby Challenge” op de kop getikt en zit het inmiddels met zijn broer op de PS te spelen. Zo is indoor rugby best een aanrader kan ik je vertellen.

Wees voorzichtig en tackle (virtueel) hard 

Liefs, 
Mum 

Deel dit artikel:    
 
 
© 2020 Haagsche Rugby Club