Rugby Mum – Dispensatie

  -   Column

Omdat mijn lief vrijwilliger is hebben we ooit nageplozen hoe dispensatie werkt. Het werd ons snel duidelijk dat het er soms officieel aan toe gaat: de speler in kwestie moest met zijn ouders acte de préséance geven op een heuse hoorzitting. 

Wat later vroeg iemand eens “Of wij aan dispensatie hadden gedacht?” Ik stond op het punt om mijn kennis te spuien – eindelijk iets rugby-gerelateerds waar ik verstand had – toen de vraag doordrong. “Hoe zo moeten wij aan dispensatie denken?”. Alleen al denken aan dispenseren naar beneden zou onze rugbyer doen ontsteken in een eeuwige, volstrekt onhebbelijke, puberale woedeaanval. En dispenseren naar boven? “Alsjeblieft zeg, ik heb al genoeg stress langs de lijn!

Het ging dus om naar boven: spelen met uit de kluiten gewassen types van 2 jaar ouder. Ik antwoorde nonchalant dat we ons daarover zouden buigen, maar overwoog er stiekem niets over te zeggen. Kansloos: na de training zag ik dat hij zelf ook al iets had opgevangen. Mijn wanhoopsoffensief, dat hij misschien wèl van suiker is, is door iedereen hartelijk weggelachen. Ach, en ook dit heeft hij overleefd….

Wees voorzichtig en tackle hard,          
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2019 Haagsche Rugby Club