Rugby Mum – Discipline

  -   Column
Rugby mum - all blacks
Het wel en wee van een rugbymoeder. Periodiek schrijft de moeder van een HRC-jeugdspeler over haar belevenissen rondom de favoriete sport van haar zoon.

Een tijdje terug was ik betrokken bij de organisatie van een evenement. De rest van organisatiecomité had besloten dat het geopend zou worden met een haka. Ik zag dat persoonlijk niet zo zitten.

Mijn meest recente haka, was the real thing: de All Blacks in een kolkend Principality Stadium in Cardiff, voorafgaand aan (weer) een kansloze nederlaag van Cymru. Kippenvel! Alles dat daarmee moet wedijveren, leek mij een slap aftreksel. 

Reden om vooral niet aan te bieden om dit op me te nemen. En dus ging een van mijn collega organisatoren enthousiast aan de slag. Ze belde en mailde direct een stuk of 4-5 partijen. Een week of 2 later deed ze sip verslag. Ze was geen steek verder en had van sommige nog helemaal geen reactie ontvangen. Vreemd, rugby hangt weliswaar aan elkaar van vrijwilligers en afspraken komen soms wat curieus tot stand, maar het gebeurt uiteindelijk wèl en discipline is ook een dingetje bij “ons”. 

Omdat de tijd begon te dringen, vroeg ik voorzichtig welke clubs ze had benaderd. Rugbyclubs? Nee, joh ze had contact gezocht met een aantal folkloristische dansgroepen en een Sjamaan die in contact stond met een Maori healer….Had ik misschien een andere ingang? 

Nou, is er een echte, in de Nederlandse competitie en voor Nederland spelende, Kiwi die haka-workshops aanbiedt. Bepaald geen type waarvan ik de indruk had hij iets liet lopen (in mijn hoofd doemde eerder een snoei harde tackle op). Wat denk je? Met 1 mailtje was het de volgende dag zo goed als rond. 

Doe mij wat meer van die rugby-discipline richting huiswerk en kamer-opruimen en ik ben helemaal happy!

Wees voorzichtig en tackle hard,
Mum

Deel dit artikel:    
 
 
© 2018 Haagsche Rugby Club