Richmond trip 2019

  -   Nieuws

Vrijdag 11 oktober was het zo ver: de Richmond trip! Hier hadden 45 Benjamins en hun 15 trainers al weken naar uitgekeken. We verzamelden om 14:00 uur op het clubhuis waar we gelijk verrast werden met een supermooi donkerblauw wind- en waterdicht HRC-jack. En omdat de weersvoorspellingen precies waren als wat je zou verwachten als je in de herfst naar Engeland gaat (regen, regen en regen), zou dat vast goed van pas komen! 

Nadat alle bagage was ingeladen en de papa’s en mama’s een dikke knuffel had hadden gekregen, stapten we in de bus op weg naar de ferry in Duinkerke. In de bus was het natuurlijk een dolle boel. Het clublied werd luidkeels gezongen, de broodjes broodjes kaas en chocopasta gingen rond en en zelfs de worteltjes vonden gretig aftrek. De kids waren enorm uitgelaten en zullen vast niet gemerkt hebben dat het voor de organisatie onderweg even billenknijpen was, want we hadden veel file en dreigden daardoor de boot te missen. Rond 19:30u kwamen we aan op het terrein van de ferry, waar het behoorlijk uitgestorven was. De boot zou om 20:00 uur vertrekken en we moesten ook nog met 45 kinderen door de paspoortcontrole. Geen tijd te verliezen dus! Maar we stonden daar voor een dichte slagboom en naast een donker wachthuisje. Geen kip te bekennen en de slagboom bleef dicht. Gelukkig wist Marc uiteindelijk iemand te vinden die tot onze grote opluchting vertelde dat de boot vertraging had. Alles kwam goed! Al vrees ik dat chauffeur Clemens door de stress wel een jaartje ouder is geworden…

Op de boot ging elk team met z’n begeleiders de bus uit en aten we frietjes. En nadat een medewerker van de boot te kennen had te geven not amused te zijn met 45 rondrennende en bottle flippende druktemakers en er door de hoge golven wat groene gezichtjes verschenen (er zijn wat vloeibare broodjes kaas op het tapijt beland), gingen we met een aantal kids naar buiten het dek op. Dat was machtig! Hartstikke donker, hoge golven en harde wind. Handjes vast aan de trainers en weg bij de railing jongens! 

Na aankomst in Dover was het nog een paar uurtjes rijden naar de Grey Court School in Richmond. Daar aangekomen gelijk tanden poetsen en naar bed. Het was inmiddels na enen. Afgezien van wat snurkgeluiden en scheten van trainer Ed (dat weet ik gelukkig alleen van horen zeggen), was het binnen no time volledig stil. Iedereen was uitgeput…

Zaterdag matchday! De dag begon met een uitgebreid Engels ontbijt met scrambled eggs en crispy bacon, klaargemaakt door trainer Jeff. Na het ontbijt speelden de kids op het terrein van de school en rond elven stond Clemens weer klaar met de bus om ons naar het stadion van de Saracens te brengen voor een bekerwedstijd. En voor de rugbyleken zoals ik: dat is een Engelse topclub die vorig jaar landskampioen zijn geworden. En wow, wat een stadion, dat is wel even andere koek dan wat wij hier in Nederland gewend zijn. Bij het stadion aangekomen kregen onze Benji’s eerst een training van een paar heuse Saracens-trainers. Ze stonden te popelen en hebben zich een uurtje heerlijk uit kunnen leven. Vervolgens snel omkleden in HRC tenue en het veld op om met wapperende Saracens-vlaggen een erehaag voor de spelers te vormen! Daarna lekker op de tribune onder het genot van wat snoep en limo de wedstrijd kijken. Het was spannend en de Saracens wonnen met 28 – 21 van de Harlequins. Na de wedstrijd mochten de kinderen het veld op en werden er ook nog handtekeningen verzameld. Dat het al de hele dag regende deerde gelukkig niemand. Bij terugkomst in de school trok iedereen zijn natte zooi uit en werden in comfortabele jogginbroeken en onesies zo’n 800 pizza-slices verslonden.

Toen iedereen was bijgekomen en opgewarmd zaten we klaar voor Kangaroo court. Order! De rechtbank werd voorgezeten door de edelachtbare Roderik en ondersteund door aanklager Eric en beul Ed (die naar eigen zeggen beschikt over ruime justitiële ervaring). Timur werd aangeklaagd omdat hij altijd zijn spullen liet slingeren en moest voor straf in al zijn kleren slapen en er moesten nog wat andere kids voorkomen. Maar het werd pas echt lachen toen trainer Ed werd aangeklaagd vanwege het scheten in de slaapzaal. Voor straf moest hij een luchtdichte onderbroek aan die ter plekke werd gefabriceerd van een Albert Heijn tas. De kinderen lagen dubbel van het lachen! Tot slot werden de organisatoren van de trip Marc, Frank, Sebastiaan en Bram aangeklaagd. Zij hadden zich schuldig gemaakt aan het ernstige vergrijp ‘vlekkeloosheid’. Er was namelijk helemaal niets aan te merken op de organisatie. Daarvoor kregen ze natuurlijk een luid applaus.  

Zondagochtend begon de dag weer met een lekker ontbijtje. Deze keer met broodjes pindakaas, pizza Pepperoni en pizza Hawaï (don’t worry ouders, de kids kregen geen cola). Daarna op naar het mega grote toernooi bij London Scottish waar meer dan 2000 kinderen aan meededen. Toen we aankwamen was het lekker weer en de Benji’s stonden wederom te popelen om te gaan rugbyen. En wat deden ze het goed! Ze boden ontzettend veel weerstand, maakten veel tries en hebben menig wedstrijdje gewonnen. Ze hebben HRC echt fantastisch vertegenwoordigd. Toen we klaar waren met het toernooi konden de kids douchen, maar een aantal (waaronder mijn dochter) vonden dat na een weekend modder totaal overbodig en gingen liever gelijk in het clubhuis WK rugby kijken. Nadat we de organisatie van het toernooi hadden bedankt en alle kinderen een medaille hadden gekregen gingen we weer de bus in voor de terugreis naar Nederland.

Onderweg nog even een stop voor wat voor velen het (culinaire) hoogtepunt van het weekend was: de McDonalds. Daarna ging de terugreis heel voorspoedig en we stonden een uur eerder dan gepland in de trein bij Dover. En toen vanaf Calais was het nog een paar uurtjes rijden. De korte nachten en de vele indrukken begonnen hun tol te eisen en er gingen steeds meer oogjes dicht. Rond 23 uur kwamen we aan bij HRC en onder applaus van de ouders kwamen de kids, soms zwalkend van vermoeidheid, de bus uit. Wat was het een mooie trip en wat zijn ze een onvergetelijke ervaring rijker! 

Nog 1x nagenieten!
Let vooral op de erehaag!
Deel dit artikel:    
 
 
© 2019 Haagsche Rugby Club