Pass it on! Melcher

  -   Nieuws
pass it on senior

Dank Arend-Jan, ook mij lukte het de bal te vangen en dat met een “tenminste 1,5 meter pass” tussen twee niet rugbyers. Tsja, COVID-19/corona; het zijn rare tijden.

Alweer een jaar geleden lazen we op wintersport – we zaten net aan de grens met Italië – dat er corona was geconstateerd bij mensen in Italië en dat ze daar een hele vallei afsloten. Wel 16 duizend mensen. Een héle vallei, wij konden er met ons hoofd niet bij.

Terug in Nederland vloog onze rugby zoon Mattes  nog met twee teamgenoten naar Engeland om daar een wedstrijd te spelen. Kort daarna gingen de grenzen dicht en gingen wij op slot. Eerst hadden we nog hoop dat het staartje van de competitie nog wel hervat zou worden, maar die hoop werd snel de grond in geboord. Heel sneu voor de spelers, vooral voor de Cubs en Colts (als bestuurslid CJC krijg je dat natuurlijk mee), die beiden hard op weg waren naar het kampioenschap.

Wat waren we blij toen er weer voorzichtig getraind mocht worden. Op 1,5 meter, looproutes, ballen wassen, het halve land door om handgel te vinden, clubhuis dicht en een corona-protocol schrijven. Van dat laatste – dat protocol – heb ik er ondertussen al ik weet niet hoeveel gemaakt, na iedere persconferentie waren de regels toch weer net wat anders.

Na de zomer pakten we de draad weer echt op. De corona leek redelijk onder controle. Twee/drie hele wedstrijden heeft het geduurd. Voor de eerste thuiswedstrijd van het eerste mochten we nog 250 toeschouwers toelaten. Dus werden er volgens mij voor het eerst in de historie van de club kaartjes gemaakt en verkocht, was het puzzelen om de jeugdwedstrijden op tijd ruimte te laten maken en stonden we bezoekers te tellen bij het hek. Snel daarna moest er zonder publiek gespeeld worden en dus gingen we aan de slag met live streams (ik geloof dat ik inmiddels echt alle benodigde stekkertjes paraat heb).

Op dit moment doen we wat binnen de regels mogelijk is, en dan mogen we bij HRC best blij zijn. Met veel jeugdteams kunnen we onderlinge wedstrijden organiseren en is het mogelijk wat te variëren in spelvorm en teamindeling.

Voor de jeugd is het natuurlijk, zeker nu we (verlengd) in lock-down zitten, eigenlijk een van de weinige momenten om achter dat scherm vandaan te komen. Zelf zit ik, net als zoveel mensen, ook de hele dag en avond naar het scherm te staren. 

Ik ben dan ook heel blij dat ik het ‘voorrecht’ heb om als bestuurder toch nog op HRC te mogen zijn, wat ik dan ook zo vaak mogelijk doe. Kijken hoe het loopt, bijpraten met trainers en spelers en tussendoor even naar de Appie – mét HRC mondkapje – of toch maar makkelijk en lekker wat meenemen bij Food to Love.


Kortom, moeilijke tijden waar we van proberen te maken wat kan.

Ik las tot nu toe stukjes van  Senioren, bestuurders, ouders, trainers en andere vrijwilligers, maar als CJC-man en niet-rugbyer heb ik natuurlijk geen keuze: ik pass de bal nu door naar een speler van de Colts. Want om die spelers gaat het natuurlijk bij HRC en nu weet ik zeker dat ook mijn amateuristische pass wordt gevangen…..toch Brent (Dussel)?!!

Deel dit artikel:    
 
 
© 2021 Haagsche Rugby Club