HRC 3 – Thor 1: 10-17

  -   HRC 3

Na de glorieuze overwinning van vorige week hadden wij er zin in om dit tegen Thor voort te zetten. Het beloofde een lastige pot te worden, Thor was gemiddeld tien jaar jonger en tien kilo lichter, maar wij zijn ervaren.

De eerste rucks gaven al aan dat beide teams voor winst wilden gaan en dit bleven mooie gevechten de hele wedstrijd. Maar het was uiteindelijk Thor die vroeg in de eerste helft de score opende met een goede run van hun center, 0 – 7. Na deze kleine tegenvaller rechtten wij onze ruggen en de rest van de eerste helft liet zich kenmerken door hard werken en paar bijna try’s van Thor die door onze verdediging of een knock-on van hun kant onschadelijk werden gemaakt. Wat ons aanvallend ook partte speelde in de eerste helft, was dat wij iets teveel in het snelle spel van de Duftse fietsenmakers wilden meegaan, terwijl onze kracht in het pack ligt.

Tijdens de rust moesten wij even op adem komen om daarna toch even weer aan te halen wat ons gameplan was. Bal in de voorwaartsen houden, spel vertragen en de tegenstander de vernieling in lopen. Dit lukte in de tweede helft wonderbaarlijk wel, maar we bleven kleine schoonheidsfoutjes maken wat in een try tegen resulteerde, 0-14. Het voelde als een knock-out, maar we gaven de moed niet op en zie daar wij kregen loon naar werken. Na goed fase spel in de 22 van Thor, kreeg Jake de bal en in zijn eerste wedstrijd voor Derde stormde hij de lijn over om ons terug in de wedstrijd te brengen, 5-14. Wij bleven zoeken naar die tweede try en het gevecht bleef hard, soms leden we ook onnodig balverlies wanneer iemand geïsoleerd raakte en Thor de bal kon rippen in de ruck. Een van deze slordigheden leidde tot een penalty die Thor kickte voor de palen, 5 – 17.

Twaalf punten achter en nog 15 minuten te gaan, maar wij gaven de moed niet op. Na weer goed fase spel was het Niels “Papi” Hirdes die over de lijn stormde voor onze tweede try, 10-17. De laatste vijf minuten bleven proberen om die derde try te scoren, Thor stond op hun laatste benen en wij ook, maar we bleven gaan. Helaas het mocht deze week niet baten, maar komende zondag wacht Ascrum in Amsterdam, weer een kans om opnieuw te beginnen.

Eervolle vermelding voor Bob die bijna de hele wedstrijd met een gescheurde biceps speelde, dit is de onverzettelijkheid die we zoeken!

Met ovale groet en tot volgende week,

Mark

Deel dit artikel:    
 
 
© 2019 Haagsche Rugby Club