Wedstrijdverslag HRC – Hoek van Holland Espoirs (eindstand 68 – 5)
Vorige week was het thema dat we weer een beetje schwung in de zaak kregen door een keurige overwinning op ASCRUM, maar deze zondag was er de vraag, konden wij dit voortzetten. Gezien de stand op ranglijst wel maar je weet het nooit, de bal stuitert raar en de eerste dag van de zomertijd doet vreemde dingen met een mens.
Wat wel leuk was aan deze wedstrijd was dat dit de derde wedstrijd tussen HRC en Hoek was, waar de dag ervoor het eerste en het tweede geen spaan heel hielden van hun tegenstander, dus er stond wel een beetje druk op, je wilt geen dissonant zijn. Vanaf het begin was de houding al vanuit ons, hier valt niets halen voor de Hoeksche tegenstander. Zoals ik vorige week al aangaf was de combinatie van stabiel platform en snelle, jonge en fitte(re) spelers een die goed werkte en zondag was dit niet anders. Wij bepaalden het tempo en Hoek mocht volgen. Het hoogtepunt van de eerste helft was een try van ons waar niet één, niet twee, niet drie maar vijf offloads de score inleidde. Champagne rugby en de klapper op de vuurpijl, er was geen back bij betrokken. Tenminste zo zag ik het. Voor deze try was het onze Nummer Acht Bas die weer lekker zijn gang kon gaan en een aantal Hoekschen vliegles gaf alvorens een paar try’s te drukken. Deed Hoek nou helemaal niets terug deze helft, dat niet, want ze scoorden zelf ook een try, dus chapeau. (Ruststand 33 – 5)
De tweede helft was voor ons het signaal om verder te gaan waar wij in de eerste helft mee waren begonnen. Hoek kwam er eigenlijk niet meer aan te pas, ergens wel jammer, want dit soort wedstrijden zijn niet leuk voor degene die punten aan de broek krijgt, maar wel complimenten aan ze, want ze bleven wel tot de laatste minuut gaan. Dat is uiteindelijk ene basis waar op je kan bouwen. Maar ondertussen bleven wij lekker wat puntjes scoren en belangrijker en wellicht dat het wedstrijdverloop er iets mee te maken te maken had, maar onze penalty count was laag waardoor je momentum kan blijven opbouwen en dan zie je dat we gewoon leuk rugby kunnen spelen. Ik denk dat beide teams na 80 minuten blij waren dat de wedstrijd voorbij was, al waren wij de enige die met een hele grote grijns van het veld gingen. (Eindstand 68 – 5)
Voordat dit verhaal een groot Heldenepos wordt wil ik nog wel een paar positieve punten aanmerken. We verwelkomden Jean-Luc weer terug na een blessure en die heeft gewoon 80 minuten op de eerste rij gespeeld en mocht starten als hooker. Had ik al vermeld dat zijn ingooi bij de line out kaarsrecht was? Daarnaast was ook de sfeer weer goed, ja het lekkere weer, het spel en de uitslag lenen zich daar ook voor, maar gezien van waar we komen, toch een prestatie. Lekker.
Kleine correctie van vorige week, ik vermeldde dat inclusief afgelopen zondag nog maar drie wedstrijden hadden, maar dit hadden er vier moeten zijn. Dus waar ik drie zei moeten dat vier zijn, stop de tijd geen jokers.
Komende zondag hebben even rust vanwege het paasweekend, maar de week daarna is het een uitwedstrijd tegen de Rotterdamse studenten.
P.S. zondag 19 april is er de Grote HRC 3 Reünie op HRC, dus heb je ooit voor het derde gespeeld, gecoacht, water gehaald, of een derde helft gespeeld, wees welkom om te komen buurten om te kijken en wellicht een biertje te drinken.
Drink met mate, maar nooit alleen
Mark
