Onze mini’s op het LMT

  -   Mini's

De ontdekking van een ware rugby held!

Door als nummer 1 en 3 te eindigen op het districts kampioenschap hadden 36 minis de plaatsing voor het LMT (Landelijk Mini Toernooi) veilig gesteld. Hierdoor mochten 18 spelers de eer van HRC gaan verdedigen in Naarden bij rugby club het Gooi. Even was het nog spannend of we met alle 18 spelers konden gaan want er leek hier en daar toch nog een blessure te zijn ontstaan op het toernooi in Kituro dat we als voorbereiding op het LMT speelden. Donderdagochtend het verlossende woord, alle spelers zijn ‘fit to play’. Dan begint het stapelen van de koolhydraten. Havermout banaan flap-jacks en de nodige tussendoortjes verder zijn de MAPOGOS (een geuzennaam voor de 24 spelers die de basis vormen voor dit toernooi) er klaar voor. 

Ondertussen ontploft de app-groep van de ouders door de laatste updates: reistijden, slapen ze al? Welke fourage nemen we mee, wie heeft de tent, is de toverdrank er, inderdaad: ook bij de ouders is de spanning merkbaar.

De ontdekking van de rugby held komt er aan, lees door!

En dan is het ineens is het zaterdagochtend, zijn we bij de rugbyclub en kunnen we eindelijk weer gaan ballen. In de poule-fase spelen we prachtig en winnen we daardoor alles en ja die winst tegen de Dukes smaakt altijd zoet. Had ik al gezegd dat er fantastisch gespeeld wordt! Goede focus, teamplay, en soms zelfs gallery play. We nemen de complimenten van andere coaches en Refs met trots in ontvangst.

Coaches Arent, Tis en Jeroen werkten toe naar de volgende fase want ja…leuk dat we alles ruim hebben gewonnen, nu beginnen we weer op NUL. Elke wedstrijd moet gewonnen worden om de finale te bereiken. 

In de kwart en de halve finale is het niet echt moeilijk om de wedstrijden te winnen. Zeker de uitgaande kaars van Bekaro, dat gehavend door blessures nog maar met 10 man in het veld stond, was niet eens een wedstrijd te noemen. Twee HRC spelers vulden het Bekaro team aan om er nog iets van een wedstrijd van te maken.

Goed en dan begin je voor de derde keer die dag op nul maar nu is het de finale. Tegen Haarlem. Een team dat al het hele seizoen een sterke indruk maakt. En ja ze spelen al het hele seizoen samen en ze trainen ook meer dan dat wij doen maar ze spelen vooral mooi gedisciplineerd rugby.

Eerst even de wedstrijd en dan de ruby held oké?!

De adrenaline zit hoog bij iedereen, in het veld maar ook langs de lijn. De finale is een spannende pot die gelijk op gaat gezien de uitslag van de eerste helft: 0-0

De HRC coaches spreken het team toe voor de laatste maal, nu moet er wat gaan gebeuren voelen wij langs de lijn. En inderdaad, laat in de tweede helft scoort HRC door een mooi opgezette aanval een try. We staan voor! Met nog een paar minuten te gaan. Had ik al gezegd dat Haarlem gebrand was om te winnen…… in de resterende minuten krijgen ze het voor elkaar om een mooi try te maken en we staan aan het einde van de tweede helft weer gelijk 1-1.

Dan een verlenging van 2×4 minuten met een golden try regel. We beginnen weer op nul!

HRC zet een mooi aanval op, wordt teruggedrongen door Haarlem tot aan de try lijn. HRC verdedigt de try lijn met passie en alles wat ze in huis hebben als dan toch een mooi uitgespeelde bal een speler met overlap bereikt en………………. Haarlem scoort de golden try.

Haarlem heeft verdient gewonnen en tegelijkertijd moet er gezegd worden dat in deze geweldige finale het dubbeltje ook de andere kant op had kunnen rollen. Verdriet alom en terecht, want onze Mapogos hadden alles gegeven en waren goed op weg. Maar de les van dit verlies zal ze sterker maken ( #neverloseagain ). U zult nog veel gaan lezen over deze mannen.

En dan nu de ruby held!

Iets dat alle mooie wedstrijdverhalen overstijgt. Iets waar ik eigenlijk het hele stukje over had moeten schrijven. Iets waar ik enorm veel respect voor heb: 

Één van de 24 Mapogos die uiteindelijk niet bij de laatste 18 eindigde was wel bij het hele toernooi aanwezig om het team aan te moedigen. Hij wilde hier persé bij zijn omdat hij zich één voelt met zijn maten en ze door dik en dun wilde ondersteunen.

Hij heeft ze verzorgd, hij heeft ze aangemoedigd en toen het nodig was getroost. 

Ischa… je bent een held, een echte rugby held! 

Jij hebt laten zien wat we nog meer hebben bereikt dit seizoen naast veel lol en prachtig rugby: 

Vrienden voor altijd!

—- Nobody takes care of the minis, The minis take care of themselves.—

Thanks Ischa, en de andere MAPOGOS! We hebben genoten.

Deel dit artikel:    
 
 
© 2019 Haagsche Rugby Club