Geweldige trip HRC Mini’s

  -   Mini's
HRC mini's in Chalon su Saone

L’Equipe Croissant, Crepes, Boursin en Baquette schalt het uit de stadionspeaker. Nee dit is geen grap, dit is een Haagsche invasie!

Midden in Frankrijk daar ligt ons reisdoel, Residence de Panneciere, ons clubhuis voor de komende dagen. Onherbergzaam liggend onder aan een stuwdam, midden in de natuur. Na een stevige reis zijn we eindelijk aangekomen op deze prachtige locatie. Tijd voor een klein kampvuurtje en een versnapering, daar zijn we zo langzamerhand wel aan toe. Het vuur wordt groter en groter. Gelukkig hebben we een professionele brandweerman bij ons, hoewel hij is degene die het vuurtje nog eens extra opstookt. Na een lange dag duiken we ons bed in, wat een mooi begin.

HRC minitrip - vuurtje stokenHRC Minitrip - de verblijfplaats Dat varkentje zullen we wel effe wassen

Als we wakker worden schijnt de zon, de Franse Peter Timofeeff zit er volledig naast. Eerst een stevig ontbijt, daarna een puzzeltocht langs het prachtige stuwmeer. Onderweg komen we in een grot een wauz tegen. Hij staat te blèren en lijkt ook nog eens sprekend op onze hoofdtrainer, gekke lui die Fransen. Er is ook al een varken in een bad gesignaleerd op de kamer van onze vegetarische trainer, waarschijnlijk ons avondeten.

Vanmiddag gaan we trainen met de 4 teams aan het stuwmeer, we verjagen de lokale vissers met een paar gerichte ballen. De trainers geven ons de perfecte tips hoe dit te doen. Na zo’n dagje inspanning, het kampvuur moet tenslotte ook blijven branden en bomen ontwortelen is best zwaar, zo ook een potje op de PS in het nieuwe clubhuis, is het tijd om een varkentje te slachten. Deze draaide al de gehele dag boven een vuurtje rond, zonde om te laten hangen. We balen dat we er zo vroeg uit moeten morgen, dus na de ontvangst van ons prachtige exclusieve shirt … naar bed!

Om zes uur in de ochtend een bordje warme pap voor je giechel is nu niet iets waar je echt vrolijk van wordt. Laat staan 2 uur over een weggetje rijden en het gevoel hebben dat je op een wilde stier zit. Blij dat ik geen bordje pap op heb. Onze hoofdact wacht, deelname aan de 19de Louis Brailly Challange in Chalon sur Saone. 1300 kinderen en maar liefst 100 teams maken hun opwachting op dit sterk bezette toernooi. Maar met een teamnaam zoals L’Equipe Croissant maak je natuurlijk de nodige indruk. 10 potten later zijn we kapot en moe gestreden. Het niveau hier in het hart van Frankrijk is hoog en dat hebben we geweten. Maar wat we er nu aan over hebben gehouden, zijn vriendschappen voor het leven, leren knokken voor de eer en onderdeel uitmaken van de “HRC familie”.

Helaas is het tijd om naar huis te gaan, natuurlijk niet voordat de trainersstaf ons middels een Kangaroo Court het leven zuur maakt. Ach ik lach wel als een boer met kiespijn, wacht maar tot ik groot ben 😉

De tripcie, trainers en teammanagers, onwijs bedankt voor dit geweldige weekend! Jullie zijn toppers!

Een Mini

 

 

 

Deel dit artikel:    
 
 
© 2018 Haagsche Rugby Club