Het laatste competitieduel van dit kalenderjaar bracht de Haagsche Colts 1 naar Haarlem. Het is dat de kalender december aangaf, want het weer deed eerder lenteachtig aan, zacht en zonnig. Maar wie op grond daarvan een zacht en zonnig duel verwachtte tussen de Haarlemse en Haagsche boys, kwam van een koude kermis thuis. Hier streden de twee hoogst geklasseerde ploegen uit de competitie en dat ging met verbetenheid en felheid gepaard.
Vanaf de kick-off stond er veel spanning op de wedstrijd. Beide ploegen speelden fanatiek en gedreven, maar hadden moeite om echt door te pakken en te scoren. Aanvallen die in eerste instantie veelbelovend leken, liepen niet alleen vast in goede verdediging, maar strandden ook in slordigheidjes, chaos en penalties. Regelmatig klonk de aansporing “Discipline, boys!” over het veld. Het spel golfde op en neer – dan weer leek Haarlem dominant, dan weer lag de overmacht bij HRC. Maar gescoord werd er niet.
Pas halverwege de eerste helft wist Haarlem als eerste team de verdediging te omzeilen en de try-lijn te bereiken. Alsof Den Haag daardoor werd opgepord, kwam HRC bijna meteen met een eigen try als antwoord. Nu hadden de Haagsche boys ineens wel het momentum te pakken, mede dankzij de sterke Haagsche scrum. HRC pakte door en liep uit naar vier try’s. Maar Haarlem is een comeback kid, en ook dit keer wist de thuisploeg zich in het laatste kwart van de wedstrijd opnieuw op te richten. De achterstand van de Haarlemmers werd verkleind naar één try verschil. HRC vergrootte de marge nogmaals door weer te scoren. Waarop Haarlem wederom terugkwam tot één try verschil.
Met nog een paar minuten op de klok liep de spanning hoog op. Haarlem voelde en rook kansen op meer, HRC kon de winst al proeven. En in deze rush verdween de discipline en namen emoties de overhand. Helaas ontaardde dat in een opstootje, waarna de wedstrijd werd afgefloten. De winst was met 26-31 voor de Colts van HRC. Maar deze wedstrijd blijft vooral in het geheugen hangen dankzij het codewoord ‘discipline’.
