“NIET MET JE NOPPEN IN HET CLUBHUIS!”

  -   Nieuws
Van der Loos Family Touch Rugby Toernooi

“Hoe vaak moet ik het nou nog zeggen!” 

Iedereen die al wat langer meeloopt op de club kan zich de stem zo voor zich halen. Piet van der Loos, Pietje, Ome Piet, Peter… De bulderende stem, direct gevolgd door een enorme glimlach zoals alleen hij die had, en weer een blik van trots als “zijn” club iets moois had gepresteerd.

Zo zou hij gister ook hebben gekeken, toen er tijdens het, naar hem vernoemde toernooi, een kleine 250 man, vrouw en kind, zich op het kunstgras begaven om het jaarlijkse Familie Touch toernooi te spelen. De poort stond open, en zoals bekend is er bij rugby geen drempel, maar alleen maar een rode loper. Iedereen is welkom op HRC en dat bleek. Waar vroeger wel eens werd geklaagd dat er te weinig (kleine) kinderen en dames meededen, waren de velden dit jaar, letterlijk, bezaaid met veel, heel veel, jong talent en vrouwelijke inbreng. Vaak nog nooit gerugbyed, zeker niet ervaren, maar genietend van elk moment dat ze met die rare ovale bal in het veld stonden en mochten rennen en passen. De echte rugbyers ertussen kwamen vaak ruimte tekort, maar pasten zich, zoals het rugby betaamt, pijlsnel aan om al die kinderen en niet-rugbyers een geweldige middag te bezorgen, met natuurlijk toch altijd het willen winnen gevoel, want ook dat is rugby.

Robert Clemenkowff had zich van zijn beste kant laten zien, de bar was verplaatst naar het kunstgras, de wedstrijdleiding kon er zijn gang gaan en zelfs het aansluiten van een waterglijbaan voor de kinderen met een slang tot aan het clubhuis was geen moeite. Partytenten voor schaduw, hapjes te over, een ware Barrista , een festival zou er jaloers op zijn geweest. De teams zelf draaiden bardiensten, floten wedstrijden en hielpen mee in de organisatie en uitvoering van de hele dag, en met de geweldige bbq na afloop, toen het hele touchrugby circus zich van het 2e veld richting het terras begaf voor de prijsuitreiking en de befaamde rugby derde helft.

Hier werd, met groot gejuich, de beker uitgereikt aan de terechte winnaar ‘Bende van de Zwarte Hand’, voor wie Ayrton Pieterse de beker in ontvangst mocht nemen. Colin Lips werd gekozen tot beste talent van het toernooi, en trots als een pauw nam ook hij een beker mee naar huis.

Raymond van der Loos, de grote drijvende kracht achter het toernooi, dankte iedereen voor zijn bijdrage, en benadrukte heel terecht, dat dit nu was waar rugby in het algemeen, en HRC in het bijzonder om draait, het familie gevoel van HRC, dat velen van ons al kenden van kleins af aan, maar welk gevoel veel anderen nu met ons delen, elk jaar weer meer.

Raymond, en HRC dragen dat gevoel en die cultuur met trots uit, en Ome Piet keek van boven zeker mee, zag geen noppen in het clubhuis , maar wel heel veel jonge en oude blije rugby gezichten. Hij zal z’n grote glimlach hebben opgezet en hebben gezegd: “Kijk, dat daar beneden is mijn familie, niet alleen dat blauwe team ‘Genadeloos’ met mn neefjes en nichtjes, maar al die mensen, mijn rugby familie.”

Wat een super dag voor en door de club!

Van der Loos Family Touch Rugby Toernooi

Van der Loos Family Touch Rugby Toernooi

Van der Loos Family Touch Rugby Toernooi

Deel dit artikel:    
 
 
© 2017 Haagsche Rugby Club